Air

terra-incognita — Thu, 17 Dec 2009 00:30:45 GMT

تصویر سازی از آینده برای آدمی که غرق تو گذشته س جزو سخت ترین کارای دنیاس.

terra-incognita — Wed, 16 Dec 2009 01:11:34 GMT

تو را دوست داشتن، مثل غوطه خوردن در آب است. آب. اگر تا دیروز از تماشای پرواز غازهای وحشی مست می شدم، حالا همراهشان بین ابرها تاب می خورم. تاب. تو را دوست داشتن، مثل غلت خوردن روی یک تپه ی سبز است، که دیگر اگر آن وسط سرم به سنگ هم بخورد مهم نیست. من باد شده ام. باد.

terra-incognita — Sun, 13 Dec 2009 20:38:51 GMT

خاموش کردن سیگار نصفه از شدت سرما و باد ناگهانی، مثل نا تمام ماندن یک هم آغوشی ست به خاطر ورود نا بهنگام فرد سوم. حالا نه به این شدت، ولی یک چیزی در همین مایه ها.

terra-incognita — Sun, 13 Dec 2009 20:35:00 GMT

five steps
till I can rest
five steps
till I'm blessed by you

terra-incognita — Fri, 11 Dec 2009 20:11:09 GMT

عموی کوچکم، رسول، آدم آرام و صلح طلبی ست. از بچگی یادم است، به زندگی شان حسادت می کردم. شاید بزرگ ترین دلیلش این بود که عموزاده ها عمویم را پدر صدا می کردند! نه فقط به نظرم با کلاس می آمد، حس می کردم عمو پدر تر است از پدرم که به سادگی هر چه تمام تر بابا خطاب میشد.
بابای من مرد غمگینی ست. همه ی جوانی اش صرف هدفی شد که علی رغم ارزشمند بودن بی نتیجه ماند. در میانسالی، رها شده در واقعیت تلخ بی سرانجامی تصمیم به شروع دوباره ی زندگی می گیرد و با مامان ازدواج می کند. در این ایام سعی می کند آرزو های بر باد رفته اش را در خوانواده اش محقق کند اما انگار هیچ چیز آن طور که او می خواهد قرار نیست پیش برود. بابا پرخاشگر و عصبی می شود. نزدیک شدن به او سخت می شود.
باید بیست و چند سال می گذشت تا من بشناسمش. تنها یی اش را لمس کنم. به حرف هایش با دقت گوش کنم. جشمهایش را نگاه کنم و بفهمانش که می فهمم حرفش را. امیدوارش کنم. بخواهم به زور هم شده گونه اش را ببوسم. این همه سال باید می گذشت تا بفهمم وقت زیادی برای عملی کردن کارهای نکرده ام ندارم. دلم مچاله می شود از افسوس، که تازه فهمیده ام، بابا از پدر بهتر است.

terra-incognita — Fri, 11 Dec 2009 19:32:20 GMT

از بین این همه آهنگ ، باید نی نوا را برای ریکامند کردن به خوردم بدهی؟! آن هم الان؟! آن هم درآمد ش را؟! انصافت کجاست؟..

terra-incognita — Fri, 11 Dec 2009 19:18:33 GMT

آن کـس کـه خریـدار ٬ بدو رایـم نیست.

وان کس که بدو رای خریدارم نیست..

قصه ای تکراری که گویا قرار است با میخ روی پیشانی ام طی مراسمی با شکوه نصب شود.
منتظرم بالاخره بی دل و دماغ و رای شوم تا شاید به این طریق روی روزگار کم شود.
.
نوازش می خواهم.

terra-incognita — Sun, 06 Dec 2009 04:35:16 GMT

آدم همیشه حرف برای زدن داره. اگه ساکته یا بلد نیست اون حرفشو چه جوری بزنه یا از زدنش می ترسه. همین.

terra-incognita — Sun, 29 Nov 2009 06:45:18 GMT

Y'know I think that even if you've had a relationship with someone, or let's say, especially if you've had a relationship with someone and you try to become friends afterwards, it's very difficult. Isn't this? It's hard. Because, you know each other so well, you know all of each others tricks. It's like two magicians, trying to entertain each other. The one goes, "Look, a rabbit". The other goes, "So? ... I believe this is your card".

Jerry Seinfeld

terra-incognita — Sat, 28 Nov 2009 07:49:18 GMT

اگر حتی برای یک روز پسر بودم، حتمن ایستاده شاشیدن بعد از مستی را امتحان می کردم.
احتمالن وسایلم را که برای اولین بار در زندگی ام در یک ساک جا میشد بر می داشتم و راهی جاده می شدم و اگر بخت یارم بود، شب را در آغوش جنگل می گذراندم.
مادرم را از اینکه بی شاعبه و در عین حال سرکشانه دوستش دارم سرمست می کردم و پدرم را نا امیدانه امیدوار نگه می داشتم.
دوست های پسری داشتم که بی آنکه مجبور به توضیح جزئیات به همدیگر شویم حرف هم را میفهمیدیم.
یک روزه عاشق می شدم.
دیگر واقعن این قدرت در چنگم بود که فلان چیز و بهمان چیز را به تخم مبارک حواله دهم.
و هزاران کار دیگر، که احتمالن چون هنوز دخترم و خوابم هم گرفته از بازگو کردنشان معذورم.